Cordes-sur-Ciel is de meest toeristische trekpleister uit de streek der bastides rond Albi . De bastide ligt op een rots, en beheerst het ganse plateau. De omwallingen zijn goed bewaard gebleven, en de smalle straatjes laten geen autoverkeer toe. Er wonen dan ook niet zoveel mensen meer in de Cité: het is net een groot openluchtmuseum, met tal van winkeltjes, snack bars en al wat toerisme met zich meebrengt. Maar al die rommel terzijde gelaten, blijft het bezoek aan Cordes een must. Niet toevallig hebben veel kunstenaars zich hier gevestigd, sommige al verschillende decennia. Er worden heel wat toeristische aktiviteiten ingericht: middeleeuwse feesten, klassieke concerten, enz...
Cordes is gesticht als bastide in 1222 door Raymond VII, graaf van Toulouse. De naam -zoals vaak met bastides uit die periode- werd geleend van bestaande steden, hier de Spaanse stad Cordoba. Waarschijnlijk is de keuze in ruime mate bepaald door de leerlooierij en lederbewerking, die in beide steden een belangrijke plaats innamen. Cordes was één van de toevluchtsoorden voor de katharen. Het was een formidabele vesting, op de top van een stevige heuvel, die potentiële belegeraars de adem afsneed wanneer ze die probeerden te bestormen. De kruisvaarders hebben de stad nooit kunnen innemen, mee daardoor is ze zo goed bewaard gebleven.
De Inquisitie, en later pest en godsdienstoorlogen hebben wel hun sporen nagelaten. Na de overwinning op de katharen was er een periode van economische welvaart: de stad telde 5000 tot 5500 inwoners. Daarna kwam er een echte 'gouden eeuw' dank zij de ambachten: leerlooierij, ververij en lakenweverij; uit die periode dateren de vele rijke gotische huizen. De stadsbestuurders van Cordes probeerden ten allen prijze te vermijden dat het protestantisme in hun stad voet zou vatten, en vervolgden daarom de protestanten. De Hugenoten wilden ook hun geloofsgenoten beschermen, en hebben zich meester gemaakt van de stad in 1568 en 1574. De 17° eeuw was op een zwarte periode: de pest heeft verschillende malen toegeslagen (1629, 1632). En het begin van de 18° eeuw was al niet veel beter: hongersnood in 1705, 1708, 1709, 1712. De bevolking was gedecimeerd, de burgerij verarmd, industrie en handel waren onbetekenend geworden. In de 19° eeuw kwam er een korte heropleving van de traditionele industrieën, leerlooierijen en textiel. Vanaf de jaren 1940 werd Cordes door het toerisme ontdekt; sinds 1993 heet ze officieel Cordes-sur-Ciel.
De hoofdstraat van de bastide is een opeenvolging van gotische gevels. De huizen werden alle gebouwd tussen 1260 en 1315, door burgers, rijk geworden door de vervaardiging van leder en laken. De huizen kregen hun naam door de gebeeldhouwde versieringen op de gevel:
Buiten deze 3 toppers, zijn er niog andere interessante gothische gevels in de Cité naast tal van andere architectonische kunstwerkjes. Cordes was ook een belangrijke halte op de pelgrimsroute naar Compostella; er zijn 2 kapellen overgebleven gewijd aan Sint-Jakob: die van het St-Jacobshospitaal, en één in de St-Michielskerk. De omwallingen (Cordes had maar liefst 3 muren) en de diverse poorten, de middeleeuwe straatjes zijn op zichzelf al een bezoek waard. En er zijn ook een paar kleine musea: het museum Yves Brayer, het suikermuseum (Musée de l’art du sucre, met werk van de banketbakkersschool Thuriès), het museum Charles Portal (geschiedenis van Cordes). Ook leuk om te bezoeken is de Jardin des Paradis, vooral voor kinderen.
Cordes-sur-Ciel is zeker de meest bekende van de bastides albigeoises, maar ook de andere versterkte stadjes zijn de moeite waard. Omdat ze minder toeristisch zijn, is hun authentieke karakter beter bewaard gebleven. Het marktplein van Castelnau-de-Montmiral, met zijn wondermooie arcades, de kastelen van Bruniquel, de omwallingen en getuiden van burgerlijke bouwkunde in Puycelsi, allemaal zijn ze de moeite waard om bezocht te worden, met de auto, met de fiets, of te voet. Trek er gerust enkele dagen voor uit. En vergeet niet, dat Cordes-sur-Ciel behoort tot het wijngebied van Gaillac.
De chambres d'hotes Artichaud liggen langs de route van de bastides albigeoises: het is een prima uitvals basis om de streek te verkennen, en onze table d'hotes een aanrader om de heerlijke Gaillac wijn en uitgelezen streekgerechten te proeven.
Meer weten over ons wandelarrangement
Foto's en tekst: © Chambres
et table d'hôtes Artichaud
+ info:
Cordes-sur-Ciel
